пасо́чваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пасо́чваю |
пасо́чваем |
| 2-я ас. |
пасо́чваеш |
пасо́чваеце |
| 3-я ас. |
пасо́чвае |
пасо́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пасо́чваў |
пасо́чвалі |
| ж. |
пасо́чвала |
| н. |
пасо́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пасо́чвай |
пасо́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
пасо́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пасо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Сачыць патроху або час ад часу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
после́живать несов., разг. пасо́чваць; (присматривая) нагляда́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)