паскле́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паскле́ю |
паскле́ем |
| 2-я ас. |
паскле́еш |
паскле́еце |
| 3-я ас. |
паскле́е |
паскле́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паскле́ў |
паскле́лі |
| ж. |
паскле́ла |
| н. |
паскле́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паскле́й |
паскле́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паскле́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паскле́ць сов., обл.
1. (о многих, о многом) замёрзнуть; окочене́ть;
2. (нек-рое время) помёрзнуть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паскле́ць, ‑ее; ‑еем, ‑ееце, ‑еюць; зак.
Абл. Азябнуць, змерзнуць. [Пастух] трушком падбег да машыны. — Ай жа добра! Вот дзякуй вам! Ногі пасклелі. Лобан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)