партшэ́з, -а, мн. -ы, -аў, м.

Род лёгкага пераноснага крэсла, у якім можна сядзець у паўляжачым стане.

|| прым. партшэ́зны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

партшэ́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. партшэ́з партшэ́зы
Р. партшэ́за партшэ́заў
Д. партшэ́зу партшэ́зам
В. партшэ́з партшэ́зы
Т. партшэ́зам партшэ́замі
М. партшэ́зе партшэ́зах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

партшэ́з м. портше́з

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

партшэ́з, ‑а, м.

Лёгкае пераноснае крэсла, у якім можна сядзець напаўлежачы; паланкін.

[Ад фр. porter — насіць і chaise — крэсла.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

портше́з партшэ́з, -за м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)