партуга́лец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
партуга́лец |
партуга́льцы |
| Р. |
партуга́льца |
партуга́льцаў |
| Д. |
партуга́льцу |
партуга́льцам |
| В. |
партуга́льца |
партуга́льцаў |
| Т. |
партуга́льцам |
партуга́льцамі |
| М. |
партуга́льцу |
партуга́льцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
партуга́лец,
гл. партугальцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
португа́лец партуга́лец, -льца м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
партуга́льцы, ‑аў; адз. партугалец, ‑льца, м.; партугалка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. партугалкі, ‑лак; ж.
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Партугаліі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)