паро́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паро́да |
паро́ды |
| Р. |
паро́ды |
паро́д |
| Д. |
паро́дзе |
паро́дам |
| В. |
паро́ду |
паро́ды |
| Т. |
паро́дай паро́даю |
паро́дамі |
| М. |
паро́дзе |
паро́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́вергнуты, -ая, -ае.
Пра горныя пароды: якія ўтварыліся ў выніку дзеяння вулканічных сіл.
Вывергнутыя горныя пароды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адо́рвень, -я, мн. -і, -яў, м. (спец.).
Адарваная глыба горнай пароды, прынесеная ледніком.
А. дэвонскай пароды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чыстакро́ўны, -ая, -ае.
1. Чыстай, не змешанай пароды (пра жывёл).
Жарабец чыстакроўнай пароды.
2. Сапраўдны, праўдзівы (разм.).
Ч. арыстакрат.
|| наз. чыстакро́ўнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паўкро́ўны, -ая, -ае.
Пра жывёл: які атрымліваецца ад скрыжавання чыстакроўнага вытворніка і маткі простай пароды або ад скрыжавання чыстакроўнай маткі і вытворніка простай пароды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гала́нка
‘жывёліна галандскай пароды’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гала́нка |
гала́нкі |
| Р. |
гала́нкі |
гала́нак |
| Д. |
гала́нцы |
гала́нкам |
| В. |
гала́нку |
гала́нак |
| Т. |
гала́нкай гала́нкаю |
гала́нкамі |
| М. |
гала́нцы |
гала́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ка́мень
‘абломак такой пароды; кусок каштоўнага мінералу’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ка́мень |
камяні́ |
| Р. |
ка́меня |
камянёў |
| Д. |
ка́меню |
камяня́м |
| В. |
ка́мень |
камяні́ |
| Т. |
ка́менем |
камяня́мі |
| М. |
ка́мені |
камяня́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
по́ні, нескл., м.
Конь штучна выведзенай нізкарослай пароды.
Катацца на п.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
апо́кавы
‘ад горнай пароды’
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апо́кавы |
апо́кавая |
апо́кавае |
апо́кавыя |
| Р. |
апо́кавага |
апо́кавай апо́кавае |
апо́кавага |
апо́кавых |
| Д. |
апо́каваму |
апо́кавай |
апо́каваму |
апо́кавым |
| В. |
апо́кавы апо́кавага |
апо́кавую |
апо́кавае |
апо́кавыя апо́кавых |
| Т. |
апо́кавым |
апо́кавай апо́каваю |
апо́кавым |
апо́кавымі |
| М. |
апо́кавым |
апо́кавай |
апо́кавым |
апо́кавых |
Крыніцы:
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
беспаро́дны, -ая, -ае.
Непародзісты, у якога адсутнічаюць прыкметы добрай пароды.
Беспародная жывёла.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)