паржаве́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паржаве́лы |
паржаве́лая |
паржаве́лае |
паржаве́лыя |
| Р. |
паржаве́лага |
паржаве́лай
паржаве́лае |
паржаве́лага |
паржаве́лых |
| Д. |
паржаве́ламу |
паржаве́лай |
паржаве́ламу |
паржаве́лым |
| В. |
паржаве́лы (неадуш.)
паржаве́лага (адуш.) |
паржаве́лую |
паржаве́лае |
паржаве́лыя (неадуш.)
паржаве́лых (адуш.) |
| Т. |
паржаве́лым |
паржаве́лай
паржаве́лаю |
паржаве́лым |
паржаве́лымі |
| М. |
паржаве́лым |
паржаве́лай |
паржаве́лым |
паржаве́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паржаве́лы, ‑ая, ‑ае.
Які паржавеў; заржавелы. Алесь падаў дзве абоймы паржавелых крыху патронаў. Галавач. З паржавелай трубы, што выходзіла на двор у акенца і нечым нагадвала гармату, уранку і ўвечары віўся дым. Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)