парафі́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. парафі́раванне
Р. парафі́равання
Д. парафі́раванню
В. парафі́раванне
Т. парафі́раваннем
М. парафі́раванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парафі́раванне ср., дип. парафи́рование

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парафі́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. парафіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парафи́рование парафі́раванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)