парасцвіта́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́е; зак.

Расцвісці — пра ўсіх, многіх ці пра ўсё, многае.

Ружы парасцвіталі.

Твары дзяўчат парасцвіталі ўсмешкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парасцвіта́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. парасцвіта́е парасцвіта́юць
Прошлы час
м. парасцвіта́ў парасцвіта́лі
ж. парасцвіта́ла
н. парасцвіта́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час парасцвіта́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

парасцвіта́ць сов. (о многом) расцвести́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

парасцвіта́ць, ‑ае; зак.

Расцвісці — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расцвести́ сов.

1. прям., перен. расцвісці́, мног. парасцвіта́ць;

ро́зы расцвели́ ру́жы расцвілі́;

де́вушка расцвела́ дзяўчы́на расцвіла́;

лицо́ расцвело́ улы́бкой твар расцві́ў усме́шкай;

2. (прийти в состояние подъёма) перен. расквітне́ць;

расцвела́ культу́ра расквітне́ла культу́ра.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)