параскалу́пваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
параскалу́пваю |
параскалу́пваем |
| 2-я ас. |
параскалу́пваеш |
параскалу́пваеце |
| 3-я ас. |
параскалу́пвае |
параскалу́пваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
параскалу́пваў |
параскалу́пвалі |
| ж. |
параскалу́пвала |
| н. |
параскалу́пвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
параскалу́пвай |
параскалу́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
параскалу́пваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
параскалу́пваць сов., см. параскалу́пліваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
параскалу́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Тое, што і параскалупліваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
параскалу́пваць і параскалу́пліваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.
Раскалупаць усё, многае.
П. ранкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)