паразмо́чваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Размачыць усё, многае.

П. сухары.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паразмо́чваць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паразмо́чваю паразмо́чваем
2-я ас. паразмо́чваеш паразмо́чваеце
3-я ас. паразмо́чвае паразмо́чваюць
Прошлы час
м. паразмо́чваў паразмо́чвалі
ж. паразмо́чвала
н. паразмо́чвала
Дзеепрыслоўе
прош. час паразмо́чваўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паразмо́чваць сов. (о многом) размочи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паразмо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Размачыць усё, многае. Паразмочваць сухары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паразмо́чваны размо́ченный; см. паразмо́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

размочи́ть сов. размачы́ць, мног. паразмо́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)