паразву́чвацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
паразву́чваемся |
| 2-я ас. |
- |
паразву́чваецеся |
| 3-я ас. |
паразву́чваецца |
паразву́чваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
паразву́чваўся |
паразву́чваліся |
| ж. |
паразву́чвалася |
| н. |
паразву́чвалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
паразву́чваўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паразву́чвацца сов. (о многих) разучи́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паразву́чвацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.
Развучыцца — пра ўсіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)