парава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. парава́нне
Р. парава́ння
Д. парава́нню
В. парава́нне
Т. парава́ннем
М. парава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

па́рение​II-2 (испускание пара) парава́нне, -ння ср.;

па́рение котла́ парава́нне катла́; см. па́рить​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)