папуля́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
папуля́цыя |
папуля́цыі |
| Р. |
папуля́цыі |
папуля́цый |
| Д. |
папуля́цыі |
папуля́цыям |
| В. |
папуля́цыю |
папуля́цыі |
| Т. |
папуля́цыяй
папуля́цыяю |
папуля́цыямі |
| М. |
папуля́цыі |
папуля́цыях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
генера́цыя, ‑і, ж.
Спец.
1. Група арганізмаў у папуляцыі, аднолькава аддаленых у роднасных адносінах ад агульных продкаў; пакаленне.
2. Нараджэнне, узнаўленне, вытворчасць. Генерацыя выпрамянення.
[Ад лац. generatio — нараджэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)