папуля́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. папуля́рны папуля́рная папуля́рнае папуля́рныя
Р. папуля́рнага папуля́рнай
папуля́рнае
папуля́рнага папуля́рных
Д. папуля́рнаму папуля́рнай папуля́рнаму папуля́рным
В. папуля́рны (неадуш.)
папуля́рнага (адуш.)
папуля́рную папуля́рнае папуля́рныя (неадуш.)
папуля́рных (адуш.)
Т. папуля́рным папуля́рнай
папуля́рнаю
папуля́рным папуля́рнымі
М. папуля́рным папуля́рнай папуля́рным папуля́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навуко́ва-папуля́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуко́ва-папуля́рны навуко́ва-папуля́рная навуко́ва-папуля́рнае навуко́ва-папуля́рныя
Р. навуко́ва-папуля́рнага навуко́ва-папуля́рнай
навуко́ва-папуля́рнае
навуко́ва-папуля́рнага навуко́ва-папуля́рных
Д. навуко́ва-папуля́рнаму навуко́ва-папуля́рнай навуко́ва-папуля́рнаму навуко́ва-папуля́рным
В. навуко́ва-папуля́рны (неадуш.)
навуко́ва-папуля́рнага (адуш.)
навуко́ва-папуля́рную навуко́ва-папуля́рнае навуко́ва-папуля́рныя (неадуш.)
навуко́ва-папуля́рных (адуш.)
Т. навуко́ва-папуля́рным навуко́ва-папуля́рнай
навуко́ва-папуля́рнаю
навуко́ва-папуля́рным навуко́ва-папуля́рнымі
М. навуко́ва-папуля́рным навуко́ва-папуля́рнай навуко́ва-папуля́рным навуко́ва-папуля́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

энцыклапе́дыя, -і, мн. -і, -дый, ж.

1. Навуковае або навукова-папулярнае даведачнае выданне па ўсіх або асобных галінах ведаў, звычайна ў выглядзе слоўніка.

Музычная э.

Дзіцячая э.

2. Прыведзены ў сістэму агляд розных раздзелаў, галін якой-н. навукі, уводзіны ў курс якой-н. навукі (кніжн.).

Э. матэматычных ведаў.

Хадзячая энцыклапедыя (жарт.) — пра адукаванага чалавека, які валодае самымі рознымі ведамі.

|| прым. энцыклапеды́чны, -ая, -ае.

Э. слоўнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)