папстры́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папстры́каю |
папстры́каем |
| 2-я ас. |
папстры́каеш |
папстры́каеце |
| 3-я ас. |
папстры́кае |
папстры́каюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папстры́каў |
папстры́калі |
| ж. |
папстры́кала |
| н. |
папстры́кала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
папстры́кай |
папстры́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папстры́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папстры́каць сов., разг. пощёлкать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папстры́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пстрыкаць некаторы час; пстрыкнуць некалькі разоў. [Лейтэнант] прытуліў да сябе Ігнатку, усміхаючыся, папстрыкаў злёгку пальцам па яго кірпатым носіку. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пощёлкать сов.
1. (надавать щелчков) надава́ць пстры́чак;
2. (произвести щёлкающие звуки — пальцами) папстры́каць; (кнутом, зубами) паля́скаць; (пружиной, замком) пашчо́ўкаць; (языком) пацмо́каць; (шпорами, каблуками) пацо́каць;
3. (погрызть орехи и т. п.) палуза́ць;
4. (попеть — о птицах) пацёхкаць, пашчо́ўкаць; см. щёлкать.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)