папрырэ́зваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папрырэ́зваю папрырэ́зваем
2-я ас. папрырэ́зваеш папрырэ́зваеце
3-я ас. папрырэ́звае папрырэ́зваюць
Прошлы час
м. папрырэ́зваў папрырэ́звалі
ж. папрырэ́звала
н. папрырэ́звала
Загадны лад
2-я ас. папрырэ́звай папрырэ́звайце
Дзеепрыслоўе
прош. час папрырэ́зваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папрырэ́зваць сов., см. папрыраза́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папрырэ́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і папрыразаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папрыраза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны і папрырэ́зваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

Прырэзаць усіх, многіх або ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)