папрыпо́ўзваць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
папрыпо́ўзваем |
| 2-я ас. |
- |
папрыпо́ўзваеце |
| 3-я ас. |
папрыпо́ўзвае |
папрыпо́ўзваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папрыпо́ўзваў |
папрыпо́ўзвалі |
| ж. |
папрыпо́ўзвала |
| н. |
папрыпо́ўзвала |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папрыпо́ўзваўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папрыпо́ўзваць сов., см. папрыпаўза́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папрыпо́ўзваць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.
Тое, што і папрыпаўзаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)