папрапіва́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папрапіва́ю |
папрапіва́ем |
| 2-я ас. |
папрапіва́еш |
папрапіва́еце |
| 3-я ас. |
папрапіва́е |
папрапіва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
папрапіва́ў |
папрапіва́лі |
| ж. |
папрапіва́ла |
| н. |
папрапіва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
папрапіва́й |
папрапіва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папрапіва́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папрапіва́ць сов., разг. (о многом) пропи́ть, прокути́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папрапіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Разм. Прапіць усё, многае або ўсіх, многіх. [Грында:] — У Мінску цэлы квартал дамоў у .. [майго бацькі] быў. Ды сніўся.. папрапіваў усе дамы. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прокути́ть сов.
1. (какое-л. время) прагуля́ць, прап’я́нстваваць;
2. (истратить на кутежи) прагуля́ць, прапі́ць, мног. папрапіва́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пропи́ть сов., в разн. знач. прапі́ць, мног. папрапіва́ць;
пропи́ть де́ньги прапі́ць гро́шы;
пропи́ть го́лос разг. прапі́ць го́лас;
пропи́ть всю ночь прапі́ць усю́ ноч;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)