папрапо́лваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папрапо́лваю |
папрапо́лваем |
| 2-я ас. |
папрапо́лваеш |
папрапо́лваеце |
| 3-я ас. |
папрапо́лвае |
папрапо́лваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папрапо́лваў |
папрапо́лвалі |
| ж. |
папрапо́лвала |
| н. |
папрапо́лвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
папрапо́лвай |
папрапо́лвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папрапо́лваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папрапо́лваць сов. (о многом) прополо́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папрапо́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Прапалоць, апалоць усё, многае. Папраполваць грады.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папрапо́лваны пропо́лотый; см. папрапо́лваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прополо́ть сов. прапало́ць, мног. папрапо́лваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)