папрадзіра́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папрадзіра́ны |
папрадзіра́ная |
папрадзіра́нае |
папрадзіра́ныя |
| Р. |
папрадзіра́нага |
папрадзіра́най
папрадзіра́нае |
папрадзіра́нага |
папрадзіра́ных |
| Д. |
папрадзіра́наму |
папрадзіра́най |
папрадзіра́наму |
папрадзіра́ным |
| В. |
папрадзіра́ны (неадуш.)
папрадзіра́нага (адуш.) |
папрадзіра́ную |
папрадзіра́нае |
папрадзіра́ныя (неадуш.)
папрадзіра́ных (адуш.) |
| Т. |
папрадзіра́ным |
папрадзіра́най
папрадзіра́наю |
папрадзіра́ным |
папрадзіра́нымі |
| М. |
папрадзіра́ным |
папрадзіра́най |
папрадзіра́ным |
папрадзіра́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папрадзіра́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папрадзіра́ны |
папрадзіра́ная |
папрадзіра́нае |
папрадзіра́ныя |
| Р. |
папрадзіра́нага |
папрадзіра́най
папрадзіра́нае |
папрадзіра́нага |
папрадзіра́ных |
| Д. |
папрадзіра́наму |
папрадзіра́най |
папрадзіра́наму |
папрадзіра́ным |
| В. |
папрадзіра́ны (неадуш.)
папрадзіра́нага (адуш.) |
папрадзіра́ную |
папрадзіра́нае |
папрадзіра́ныя (неадуш.)
папрадзіра́ных (адуш.) |
| Т. |
папрадзіра́ным |
папрадзіра́най
папрадзіра́наю |
папрадзіра́ным |
папрадзіра́нымі |
| М. |
папрадзіра́ным |
папрадзіра́най |
папрадзіра́ным |
папрадзіра́ных |
Кароткая форма: папрадзіра́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папрадзіра́ны про́рванный, про́дранный; процара́панный; см. папрадзіра́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
про́дранный прадра́ны, прадзёрты, мног. папрадзіра́ны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
процара́панный прадра́ны, мног. папрадзіра́ны, прадра́паны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
про́рванный
1. (продырявленный) прарва́ны, мног. папрарыва́ны, прадра́ны, прадзёрты, мног. папрадзіра́ны;
2. в др. знач. прарва́ны, мног. папрарыва́ны; см. прорва́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)