папо́ўнены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папо́ўнены |
папо́ўненая |
папо́ўненае |
папо́ўненыя |
| Р. |
папо́ўненага |
папо́ўненай папо́ўненае |
папо́ўненага |
папо́ўненых |
| Д. |
папо́ўненаму |
папо́ўненай |
папо́ўненаму |
папо́ўненым |
| В. |
папо́ўнены (неадуш.) папо́ўненага (адуш.) |
папо́ўненую |
папо́ўненае |
папо́ўненыя (неадуш.) папо́ўненых (адуш.) |
| Т. |
папо́ўненым |
папо́ўненай папо́ўненаю |
папо́ўненым |
папо́ўненымі |
| М. |
папо́ўненым |
папо́ўненай |
папо́ўненым |
папо́ўненых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папо́ўнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
папо́ўнены |
папо́ўненая |
папо́ўненае |
папо́ўненыя |
| Р. |
папо́ўненага |
папо́ўненай папо́ўненае |
папо́ўненага |
папо́ўненых |
| Д. |
папо́ўненаму |
папо́ўненай |
папо́ўненаму |
папо́ўненым |
| В. |
папо́ўнены (неадуш.) папо́ўненага (адуш.) |
папо́ўненую |
папо́ўненае |
папо́ўненыя (неадуш.) папо́ўненых (адуш.) |
| Т. |
папо́ўненым |
папо́ўненай папо́ўненаю |
папо́ўненым |
папо́ўненымі |
| М. |
папо́ўненым |
папо́ўненай |
папо́ўненым |
папо́ўненых |
Кароткая форма: папо́ўнена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папо́ўнены
1. попо́лненный;
2. воспо́лненный;
1, 2 см. папо́ўніць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папо́ўнены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад папоўніць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
воспо́лненный папо́ўнены, запо́ўнены; дапо́ўнены;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)