паплаўко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паплаўко́вы паплаўко́вая паплаўко́вае паплаўко́выя
Р. паплаўко́вага паплаўко́вай
паплаўко́вае		 паплаўко́вага паплаўко́вых
Д. паплаўко́ваму паплаўко́вай паплаўко́ваму паплаўко́вым
В. паплаўко́вы (неадуш.)
паплаўко́вага (адуш.)		 паплаўко́вую паплаўко́вае паплаўко́выя (неадуш.)
паплаўко́вых (адуш.)
Т. паплаўко́вым паплаўко́вай
паплаўко́ваю		 паплаўко́вым паплаўко́вымі
М. паплаўко́вым паплаўко́вай паплаўко́вым паплаўко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паплаўко́вы поплавко́вый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паплаўко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да паплаўка. Паплаўковая вуда. Паплаўковая камара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паплаво́к¹, -лаўка́, мн. -лаўкі́, -лаўко́ў, м.

1. Лёгкі плаваючы прадмет, які прымацоўваецца да лёскі, да сеткі або трымаецца на якары.

П. вудачкі.

П. невада.

2. Прыстасаванне, якое выкарыстоўваецца для надання плывучасці чаму-н. (від лодкі, прагумаваны мех, надзьмуты ветрам і пад.).

Мост на паплаўках.

|| прым. паплаво́чны, -ая, -ае і паплаўко́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

поплавко́вый паплаўко́вы, плаўко́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)