папаі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папаю́ |
папо́ім |
| 2-я ас. |
папо́іш |
папо́іце |
| 3-я ас. |
папо́іць |
папо́яць |
| Прошлы час |
| м. |
папаі́ў |
папаі́лі |
| ж. |
папаі́ла |
| н. |
папаі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
папаі́ |
папаі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папаі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папаі́ць, ‑паю, ‑поіш, ‑поіць; зак., каго.
Разм. Даць піць каму‑н.; напаіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
попои́ть сов. папаі́ць, напаі́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)