папато́чваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папато́чваю |
папато́чваем |
| 2-я ас. |
папато́чваеш |
папато́чваеце |
| 3-я ас. |
папато́чвае |
папато́чваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папато́чваў |
папато́чвалі |
| ж. |
папато́чвала |
| н. |
папато́чвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
папато́чвай |
папато́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папато́чваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папато́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.
Разм. Тое, што і папатачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папатачы́ць и папато́чваць сов. (долго, неоднократно — на станке и т.п.) поточи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
поточи́тьI сов. (поострить) павастры́ць, (долго) папавастры́ць; (на точиле) патачы́ць, (долго, неоднократно) папатачы́ць, папато́чваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)