папаля́скаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папаля́скаю |
папаля́скаем |
| 2-я ас. |
папаля́скаеш |
папаля́скаеце |
| 3-я ас. |
папаля́скае |
папаля́скаюць |
| Прошлы час |
| м. |
папаля́скаў |
папаля́скалі |
| ж. |
папаля́скала |
| н. |
папаля́скала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
папаля́скай |
папаля́скайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папаля́скаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папаля́скаць сов. (долго, неоднократно) поля́згать; похло́пать; пощёлкать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
папаля́скаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Ляскаць доўга, неаднаразова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папаля́скваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Тое, што і папаляскаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
похло́пать сов.
1. (дверью) паля́паць, пасту́каць, (долго, неоднократно) папасту́каць, папасту́кваць, пабра́згаць, (долго, неоднократно) разг. папабра́згаць;
2. (по плечу) паля́паць, пало́паць;
3. (ладонью по телу, пощёлкать кнутом) паля́скаць, (долго, неоднократно) папаля́скаць, папаля́скваць;
4. (в ладоши, по воде) папля́скаць;
5. (крыльями) пало́паць, палапата́ць;
6. (пострелять) пахло́паць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)