папала́зіць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папала́жу папала́зім
2-я ас. папала́зіш папала́зіце
3-я ас. папала́зіць папала́зяць
Прошлы час
м. папала́зіў папала́зілі
ж. папала́зіла
н. папала́зіла
Дзеепрыслоўе
прош. час папала́зіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папала́зіць сов. (долго, неоднократно) пола́зить, пола́зать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папала́зіць, -ла́жу, -ла́зіш, -ла́зіць і папала́жваць, -аю, -аеш, -ае; зак.

Лазіць доўга, неаднаразова.

П. па гарах.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папала́зіць, ‑лажу, ‑лазіш, ‑лазіць; зак.

Лазіць доўга, неаднаразова. І мы на будаўніцтве не чужыя — ого, колькі мы папалазілі па розных яго закутках! Хадкевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папала́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Тое, што і папалазіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пола́зать и пола́зить сов. пала́зіць, (долго, неоднократно) папала́жваць, папала́зіць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)