пападку́рчваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Падкурчыць (ногі) — пра ўсіх, многіх.

П. ногі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пападку́рчваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пападку́рчваю пападку́рчваем
2-я ас. пападку́рчваеш пападку́рчваеце
3-я ас. пападку́рчвае пападку́рчваюць
Прошлы час
м. пападку́рчваў пападку́рчвалі
ж. пападку́рчвала
н. пападку́рчвала
Загадны лад
2-я ас. пападку́рчвай пападку́рчвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час пападку́рчваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пападку́рчваць сов. (о многом) подогну́ть; (хвост, ноги — ещё) поджа́ть, подобра́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пападку́рчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак., што.

Разм. Падкурчыць усё. многае. Пападкурчваць ногі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

поджа́ть​I сов.

1. (ноги) падку́рчыць, мног. пападку́рчваць, падагну́ць, мног. пападгіна́ць; (хвост) падку́рчыць, мног. пападку́рчваць, падці́снуць, мног. пападціска́ць, падтулі́ць, мног., разг. пападту́льваць; (губы) сці́снуць, мног. пасціска́ць, стулі́ць, сцяць;

2. разг. прыці́снуць, мног. папрыціска́ць; см. поджима́ть;

◊

поджа́ть хвост падтулі́ць хвост.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)