папаго́льваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папаго́льваю |
папаго́льваем |
| 2-я ас. |
папаго́льваеш |
папаго́льваеце |
| 3-я ас. |
папаго́львае |
папаго́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
папаго́льваў |
папаго́львалі |
| ж. |
папаго́львала |
| н. |
папаго́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
папаго́львай |
папаго́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папаго́льваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папаго́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.
Разм. Тое, што і папагаліць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
побри́ть сов. пагалі́ць, (долго, неоднократно) папаго́льваць, папагалі́ць, пабры́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)