папаву́джваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папаву́джваю |
папаву́джваем |
| 2-я ас. |
папаву́джваеш |
папаву́джваеце |
| 3-я ас. |
папаву́джвае |
папаву́джваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
папаву́джваў |
папаву́джвалі |
| ж. |
папаву́джвала |
| н. |
папаву́джвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
папаву́джвай |
папаву́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
папаву́джваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папаву́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго і без дап.
Разм. Тое, што і папавудзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поуди́ть сов. паву́дзіць, (долго, неоднократно) папаву́джваць, папаву́дзіць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)