папавары́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папавару́ папава́рым
2-я ас. папава́рыш папава́рыце
3-я ас. папава́рыць папава́раць
Прошлы час
м. папавары́ў папавары́лі
ж. папавары́ла
н. папавары́ла
Загадны лад
2-я ас. папавары́ папавары́це
Дзеепрыслоўе
прош. час папавары́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папавары́ць сов. (долго, неоднократно) повари́ть, погото́вить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папавары́ць, ‑вару, ‑варыш, ‑варыць; зак., што і чаго.

Разм. Варыць доўга, неаднаразова; паварыць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папавары́ць, -вару́, -ва́рыш, -ва́рыць і папава́рваць, -аю, -аеш, -ае; зак. (разм.).

Варыць доўга, неаднаразова; паварыць многа чаго-н.

Давялося п. грыбоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

повари́ть сов. павары́ць, (долго, неоднократно) папава́рваць, папавары́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папава́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)