панты́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
панты́йскі |
панты́йская |
панты́йскае |
панты́йскія |
| Р. |
панты́йскага |
панты́йскай
панты́йскае |
панты́йскага |
панты́йскіх |
| Д. |
панты́йскаму |
панты́йскай |
панты́йскаму |
панты́йскім |
| В. |
панты́йскі (неадуш.)
панты́йскага (адуш.) |
панты́йскую |
панты́йскае |
панты́йскія (неадуш.)
панты́йскіх (адуш.) |
| Т. |
панты́йскім |
панты́йскай
панты́йскаю |
панты́йскім |
панты́йскімі |
| М. |
панты́йскім |
панты́йскай |
панты́йскім |
панты́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аза́лея, ‑і, ж.
Паўднёвая дэкаратыўная кустовая расліна сямейства верасовых з жоўтымі і інш. кветкамі. Недалёка ад вёскі Замошша, каля Жыткавіч, ёсць участак зямлі з раслінай, узрост якой, па сцвярджэнні вучоных, мільён гадоў. Гэта пантыйская азалея — старажытная і амаль усюды вымерлая расліна. А тут на невялікім кавалачку палескай зямлі яна захавалася. «Звязда».
[Ад грэч. azaleos — сухі.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)