пансіяна́т, -а, Ма́це, мн. -ы, -аў, м.

Дом адпачынку або гасцініца з поўным забеспячэннем тых, хто жыве ў ёй.

Курортны п.

|| прым. пансіяна́цкі, -ая, -ае (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пансіяна́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пансіяна́т пансіяна́ты
Р. пансіяна́та пансіяна́таў
Д. пансіяна́ту пансіяна́там
В. пансіяна́т пансіяна́ты
Т. пансіяна́там пансіяна́тамі
М. пансіяна́це пансіяна́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пансіяна́т м., в разн. знач. пансиона́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пансіяна́т, ‑а, М ‑наце, м.

1. Поўнае ўтрыманне таго, хто жыве дзе‑н. (у некаторых навучальных установах, на курортах і пад.).

2. Від гасцініцы, дзе можна атрымаць месца для начлегу, для стаянкі аўтамабіляў і пад.

[Фр. pensionnat.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ла́гер-пансіяна́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ла́гер-пансіяна́т ла́геры-пансіяна́ты
Р. ла́гера-пансіяна́та ла́гераў-пансіяна́таў
Д. ла́геру-пансіяна́ту ла́герам-пансіяна́там
В. ла́гер-пансіяна́т ла́геры-пансіяна́ты
Т. ла́герам-пансіяна́там ла́герамі-пансіяна́тамі
М. ла́геры-пансіяна́це ла́герах-пансіяна́тах

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мі́ні-пансіяна́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мі́ні-пансіяна́т мі́ні-пансіяна́ты
Р. мі́ні-пансіяна́та мі́ні-пансіяна́таў
Д. мі́ні-пансіяна́ту мі́ні-пансіяна́там
В. мі́ні-пансіяна́т мі́ні-пансіяна́ты
Т. мі́ні-пансіяна́там мі́ні-пансіяна́тамі
М. мі́ні-пансіяна́це мі́ні-пансіяна́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ла́гер-пансіяна́т м. ла́герь-пансиона́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пансиона́т пансіяна́т, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пансіён, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. У дарэвалюцыйнай Расіі і ў замежных краінах: закрытая сярэдняя навучальная ўстанова з інтэрнатам і поўным забеспячэннем вучняў.

П. шляхетных дзяўчат.

2. Тое, што і пансіянат (уст.).

3. Утрыманне на поўным забеспячэнні таго, хто жыве ў каго-н.

Пакой з пансіёнам.

Жыць на поўным пансіёне.

|| прым. пансіённы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)