панавіса́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - панавіса́ем
2-я ас. - панавіса́еце
3-я ас. панавіса́е панавіса́юць
Прошлы час
м. панавіса́ў панавіса́лі
ж. панавіса́ла
н. панавіса́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

панавіса́ць сов. (о многом) нави́снуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

панавіса́ць, ‑ае; зак.

Навіснуць — пра ўсё, многае. Панавісалі галіны да самага долу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нави́снуть сов., в разн. знач. наві́снуць, мног. панавіса́ць;

нави́сла опа́сность наві́сла небяспе́ка;

нави́сла угро́за наві́сла пагро́за;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)