памо́ўчваць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

Маўчаць, ухіляючыся ад размоў.

Сядзі ды памоўчвай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

памо́ўчваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. памо́ўчваю памо́ўчваем
2-я ас. памо́ўчваеш памо́ўчваеце
3-я ас. памо́ўчвае памо́ўчваюць
Прошлы час
м. памо́ўчваў памо́ўчвалі
ж. памо́ўчвала
н. памо́ўчвала
Загадны лад
2-я ас. памо́ўчвай памо́ўчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час памо́ўчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

памо́ўчваць несов., разг. пома́лкивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

памо́ўчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Устрымлівацца або ўхіляцца ад размоў, захоўваць маўчанне. — Вось забралі [сына] і павезлі ў турму. А дзе тая турма, і якая яна, адкуль мне ведаць. Вось і еду, шукаць буду. — Ты, бабка, шукай ды памоўчвай, а то і сама трапіш туды. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пома́лкивать несов., разг. маўча́ць; памо́ўчваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)