паліяты́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паліяты́ўны |
паліяты́ўная |
паліяты́ўнае |
паліяты́ўныя |
| Р. |
паліяты́ўнага |
паліяты́ўнай
паліяты́ўнае |
паліяты́ўнага |
паліяты́ўных |
| Д. |
паліяты́ўнаму |
паліяты́ўнай |
паліяты́ўнаму |
паліяты́ўным |
| В. |
паліяты́ўны (неадуш.)
паліяты́ўнага (адуш.) |
паліяты́ўную |
паліяты́ўнае |
паліяты́ўныя (неадуш.)
паліяты́ўных (адуш.) |
| Т. |
паліяты́ўным |
паліяты́ўнай
паліяты́ўнаю |
паліяты́ўным |
паліяты́ўнымі |
| М. |
паліяты́ўным |
паліяты́ўнай |
паліяты́ўным |
паліяты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паліяты́ўны паллиати́вный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паліяты́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які з’яўляецца паліятывам. Паліятыўныя меры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паліяты́ў, -ты́ву, м. (кніжн.).
Лякарства або наогул сродак, які дае толькі часовую палёгку; паўмера.
|| прым. паліяты́ўны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паллиати́вный паліяты́ўны;
паллиати́вное сре́дство паліяты́ўны сро́дак.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)