паліхро́мія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. паліхро́мія
Р. паліхро́міі
Д. паліхро́міі
В. паліхро́мію
Т. паліхро́міяй
паліхро́міяю
М. паліхро́міі

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паліхро́мія, ‑і, ж.

Спец. Шматколернасць.

[Ад грэч. polychrōmos — шматколерны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

полихро́ми́я иск. паліхро́мія, -міі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)