паля́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паля́чуся |
паля́чымся |
| 2-я ас. |
паля́чышся |
паля́чыцеся |
| 3-я ас. |
паля́чыцца |
паля́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
паля́чыўся |
паля́чыліся |
| ж. |
паля́чылася |
| н. |
паля́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паля́чся |
паля́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
паля́чачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
палячы́цца сов. полечи́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
палячы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
палячу́ся |
пале́чымся |
| 2-я ас. |
пале́чышся |
пале́чыцеся |
| 3-я ас. |
пале́чыцца |
пале́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
палячы́ўся |
палячы́ліся |
| ж. |
палячы́лася |
| н. |
палячы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
палячы́ся |
палячы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
палячы́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
палячы́цца, ‑лячуся, ‑лечышся, ‑лечыцца; зак.
Лячыцца некаторы час. — Сёлета мне бясплатную пуцёўку выдалі. У Сачы. Палячыцца ў ваннах Мацэсты. Нешта ногі ў суставах балець пачалі. Грамовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падлячы́цца, -лячу́ся, -ле́чышся, -ле́чыцца; зак. (разм.).
Палячыцца крыху, не давёўшы лячэння да канца.
Вам трэба п. і адпачыць.
|| незак. падле́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
полечи́ться палячы́цца, (долго, неоднократно) папале́чвацца, папалячы́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
попо́льзоваться
1. (воспользоваться) пакарыста́цца;
2. (полениться) уст. палячы́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падлячы́цца, ‑лячуся, ‑лечышся, ‑лечыцца; зак.
Разм. Палячыцца, крыху паправіць сваё здароўе. Пакуль падлячыўся [Бондар], стаў на ногі, вайна грымела ўжо за Смаленскам. Навуменка. Крыху падлячыўся [Ваня], а пасля яго адпусцілі далечвацца дамоў. Новікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)