Паляні́кі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Паляні́кі
Р. Паляні́каў
Д. Паляні́кам
В. Паляні́кі
Т. Паляні́камі
М. Паляні́ках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паляні́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. паляні́ка
Р. паляні́кі
Д. паляні́цы
В. паляні́ку
Т. паляні́кай
паляні́каю
М. паляні́цы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)