Паля́дак ’поле на месцы выкарчаванага лесу’ (Касп., Бяльк.), паляд ’абложная зямля’ (ДАБМ, 858). Канфіксальны і прэфіксальны дэрываты ад ляда (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Паля́дкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Паля́дкі
Р. Паля́дак
Паля́дкаў
Д. Паля́дкам
В. Паля́дкі
Т. Паля́дкамі
М. Паля́дках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)