пальме́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пальме́та пальме́ты
Р. пальме́ты пальме́т
Д. пальме́це пальме́там
В. пальме́ту пальме́ты
Т. пальме́тай
пальме́таю		 пальме́тамі
М. пальме́це пальме́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пальме́та ж., архит., сад. пальме́тта

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пальме́та, ‑ы, ДМ ‑меце, ж.

Архітэктурнае ўпрыгожанне, якое мае выгляд стылізаванага веерападобнага ліста пальмы.

[Фр. palmette — пальмачка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пальме́тта архит., сад. пальме́та, -ты ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)