пакрэ́ктваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пакрэ́ктваю пакрэ́ктваем
2-я ас. пакрэ́ктваеш пакрэ́ктваеце
3-я ас. пакрэ́ктвае пакрэ́ктваюць
Прошлы час
м. пакрэ́ктваў пакрэ́ктвалі
ж. пакрэ́ктвала
н. пакрэ́ктвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час пакрэ́ктваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пакрэ́ктваць несов., см. пакрэ́хтваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакрэ́ктваць і пакрэ́хтваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Крактаць (крахтаць) зрэдку, час ад часу. — От дзе рай, браткі мае! а-а-х, як добра! — выгукваў і пакрэктваў ад задавальнення Пракоп, грэючыся на [палку] і неміласэрна хвошчучы сябе мяккім венікам. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

покря́хтывать несов., разг. пакрэ́хтваць, пакрэ́ктваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакрэ́ктванне і пакрэ́хтванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пакрэктваць — пакрактаць, пакрэхтваць — пакрахтаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Да птушынай песні далучалася ад недалёкай рачулкі бязладнае і нястрымнае пакрэктванне жаб. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)