пакруці́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пакручу́ пакру́цім
2-я ас. пакру́ціш пакру́ціце
3-я ас. пакру́ціць пакру́цяць
Прошлы час
м. пакруці́ў пакруці́лі
ж. пакруці́ла
н. пакруці́ла
Загадны лад
2-я ас. пакруці́ пакруці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пакруці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пакруці́ць сов.

1. (привести в круговое движение) покрути́ть, поверте́ть, повраща́ть;

2. (придать иное положение) поверну́ть;

3. (головой — при отрицании) покача́ть;

4. (нек-рое время) покрути́ть, поверте́ть, покружи́ть;

5. (сверлом — отверстия) просверли́ть, вы́сверлить, посверли́ть;

6. безл. покорёжить, искорёжить;

◊ п. мазга́мі — раски́нуть умо́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пакруці́ць, ‑кручу, ‑круціш, ‑круціць; зак., што.

1. Прывесці ў кругавы рух; крутнуць. Пакруціць махавое кола. Пакруціць тачыла.

2. Кругавым рухам змяніць становішча чаго‑н. Пакруціць выключальнік. □ Канстанцін Міхайлавіч пакруціў рычажок прыёмніка, пашукаў іншае станцыі. Лужанін.

3. Разм. Туга звіць адно з другім.

4. Зламаўшы, паскручваць канцы паміж сабой, зблытаць усё, многае. Пакруціла бура пшаніцу ў полі.

5. і чым. Круціць некаторы час. Віктар Сяргеевіч пакруціў у руках бітон, потым зірнуў праз адчыненыя дзверы кухні некуды ў прастору і ўсміхнуўся. Гамолка. Палкоўнік прыжмурыўся.., пакруціў галавою. — Ты, Віктар, як заўсёды, гаворыш ісціну! Ваданосаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакру́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пакруціць (у 1–4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

повинти́ть​I сов., разг. пакруці́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

панакру́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Пакруціць на што‑н. усё, многае. Панакручваць гайкі. Панакручваць нітак на шпульку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пересверли́ть сов., разг. (всё, многое) пасвідрава́ць, пакруці́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поверте́ть сов. пакруці́ць, (долго, неоднократно) папакру́чваць, папакруці́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

покрути́ть сов. пакруці́ць, (долго, неоднократно) папакру́чваць, папакруці́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заша́мкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць шамкаць. // Прашамкаць. Бабуля Матруна .. пакруціць галавой і бяззуба зашамкае: «А што — зноў не вытрымаў». Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)