пако́рлівы, -ая, -ае.

Паслухмяны, падатлівы; які выражае пакору.

П. характар.

П. тон.

|| наз. пако́рлівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пако́рлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пако́рлівы пако́рлівая пако́рлівае пако́рлівыя
Р. пако́рлівага пако́рлівай
пако́рлівае		 пако́рлівага пако́рлівых
Д. пако́рліваму пако́рлівай пако́рліваму пако́рлівым
В. пако́рлівы (неадуш.)
пако́рлівага (адуш.)		 пако́рлівую пако́рлівае пако́рлівыя (неадуш.)
пако́рлівых (адуш.)
Т. пако́рлівым пако́рлівай
пако́рліваю		 пако́рлівым пако́рлівымі
М. пако́рлівым пако́рлівай пако́рлівым пако́рлівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пако́рлівы поко́рный, смире́нный, безро́потный, кро́ткий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пако́рлівы, ‑ая, ‑ае.

Які лёгка пакараецца каму‑, чаму‑н., паслухмяны, падатлівы. Заўсёды ціхая і пакорлівая, маці гаварыла на гэты раз гучна і рашуча. Ваданосаў. // Які выражае пакорлівасць, паслухмянства. [Даша] змоўкла, чакаючы, што ён скажа. А Язэп маўчаў, уражаны яе словамі і пакорлівым тонам, якім яна гаварыла пра сваю смерць... Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ціхмя́ны, -ая, -ае.

Паслухмяны, пакорлівы, лагодны.

|| наз. ціхмя́насць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

поко́рливый пако́рлівы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

смире́нный пако́рны, пако́рлівы, ці́хі, ціхмя́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кро́ткий лаго́дны, ці́хі, рахма́ны; (смиренный) пако́рлівы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

безро́потный (покорный) пако́рлівы, пако́рны; (терпеливый) цярплі́вы; (безмолвный) маўклі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пако́рны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і пакорлівы. Марыля была ціхая, пакорная работніца і жаль свой дзявочы хавала глыбока. Брыль.

•••

Ваш пакорны слуга (уст.) гл. слуга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)