пазыча́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пазыча́нне
Р. пазыча́ння
Д. пазыча́нню
В. пазыча́нне
Т. пазыча́ннем
М. пазыча́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пазыча́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пазычаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перенима́ние

1. перайма́нне, -ння ср.; перахо́пліванне, -ння ср.;

2. перайма́нне, -ння ср.; пазыча́нне, -ння ср., запазыча́нне, -ння ср., запазы́чванне, -ння ср.;

3. перайма́нне, -ння ср.; см. перенима́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перехва́тывание

1. перахо́пліванне, -ння ср.; перахва́тванне, -ння ср.; перайма́нне, -ння ср.;

2. перахо́пліванне, -ння ср., перахва́тванне, -ння ср., пазыча́нне, -ння ср.;

3. перахо́пліванне, -ння ср., перахва́тванне, -ння ср.; пераку́сванне, -ння ср.;

4. перабіра́нне, -ння ср. (ме́ры), перахо́пліванне, -ння ср., перадава́нне, -ння ср.; см. перехва́тывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)