пазбяга́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пазбяга́нне
Р. пазбяга́ння
Д. пазбяга́нню
В. пазбяга́нне
Т. пазбяга́ннем
М. пазбяга́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пазбяга́нне ср.

1. избега́ние;

2. избега́ние, ухо́д м.;

1, 2 см. пазбяга́ць I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазбяга́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пазбягаць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

избега́ние пазбяга́нне, -ння ср.; ухіле́нне, -ння ср.; абміна́нне, -ння ср.; уніка́нне, -ння ср.; абыхо́джанне, -ння ср.; см. избега́ть​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)