пазашчэ́пліваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пазашчэ́пліваю пазашчэ́пліваем
2-я ас. пазашчэ́пліваеш пазашчэ́пліваеце
3-я ас. пазашчэ́плівае пазашчэ́пліваюць
Прошлы час
м. пазашчэ́пліваў пазашчэ́плівалі
ж. пазашчэ́плівала
н. пазашчэ́плівала
Загадны лад
2-я ас. пазашчэ́плівай пазашчэ́плівайце
Дзеепрыслоўе
прош. час пазашчэ́пліваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пазашчэ́пліваць сов. (о многом, о многих) запере́ть, защёлкнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазашчэ́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Закрыць на зашчапку, кручок усё, многае. Пазашчэпліваць дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазашчапля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -я́ны і пазашчэ́пліваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Закрыць на зашчэпку, кручок усё, многае.

П. дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазашчапля́ць сов., см. пазашчэ́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазашчэ́пліваны за́пертый, защёлкнутый; см. пазашчэ́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запере́ть сов.

1. (на ключ) замкну́ць, мног. пазамыка́ць; (на крючок) зашчапі́ць, мног. пазашчэ́пліваць; (затворить) зачыні́ць, мног. пазачыня́ць;

2. в др. знач. запе́рці, мног. пазапіра́ць;

запере́ть неприя́тельский флот запе́рці варо́жы флот;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)