пазату́льваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пазату́льваю |
пазату́льваем |
| 2-я ас. |
пазату́льваеш |
пазату́льваеце |
| 3-я ас. |
пазату́львае |
пазату́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пазату́льваў |
пазату́львалі |
| ж. |
пазату́львала |
| н. |
пазату́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пазату́львай |
пазату́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пазату́льваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пазату́льваць сов. (о многом) закры́ть, прикры́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пазату́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
1. Затуліць, засланіць усё, многае або ўсіх, многіх. Пазатульваць вочы далонямі. Пазатульваць дзяцей ад ветру.
2. Утуліўшы, схаваць усё, многае або ўсіх, многіх. Пазатульваць твары ў каўняры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазату́льваны закры́тый, прикры́тый; см. пазату́льваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зажа́тьI сов.
1. (сдавить) заці́снуць, мног. пазаціска́ць, сці́снуць, мног. пасціска́ць; (защемить) зашчамі́ць, мног. пазашчамля́ць;
2. (закрыть) затулі́ць, мног. пазату́льваць, заткну́ць, мног. пазатыка́ць;
3. перен. заці́снуць; см. зажима́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)