пазато́чваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Затачыць усё, многае.

П. сякеры.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазато́чваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пазато́чваю пазато́чваем
2-я ас. пазато́чваеш пазато́чваеце
3-я ас. пазато́чвае пазато́чваюць
Прошлы час
м. пазато́чваў пазато́чвалі
ж. пазато́чвала
н. пазато́чвала
Загадны лад
2-я ас. пазато́чвай пазато́чвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час пазато́чваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пазато́чваць сов. (о многом) заточи́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазато́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Затачыць усё, многае. Пазаточваць сякеры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазато́чваны зато́ченный; см. пазато́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

заточи́ть​II сов. (заострить) завастры́ць; (на точиле, станке) затачы́ць, мног. пазато́чваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)