пазаго́льваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пазаго́льваю |
пазаго́льваем |
| 2-я ас. |
пазаго́льваеш |
пазаго́льваеце |
| 3-я ас. |
пазаго́львае |
пазаго́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пазаго́льваў |
пазаго́львалі |
| ж. |
пазаго́львала |
| н. |
пазаго́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пазаго́львай |
пазаго́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пазаго́льваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пазаго́льваць сов., разг. (о многом)
1. заголи́ть, обнажи́ть;
2. задра́ть, засучи́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заголи́ть сов., прост. загалі́ць, мног. пазаго́льваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)