пажабра́чыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пажабра́чу |
пажабра́чым |
| 2-я ас. |
пажабра́чыш |
пажабра́чыце |
| 3-я ас. |
пажабра́чыць |
пажабра́чаць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пажабра́чыў |
пажабра́чылі |
| ж. |
пажабра́чыла |
| н. |
пажабра́чыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пажабра́ч |
пажабра́чце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пажабра́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пажабра́чыць сов., см. пажабрава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пажабра́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.
Разм. Тое, што і пажабраваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)